آیا تا به حال وارد سایتی شده اید که مرورگر با یک هشدار قرمز رنگ به شما بگوید: این سایت امن نیست (Not Secure) ؟ این دقیقاً همان اتفاقی است که در صورت نداشتن گواهینامه SSL برای وب سایت شما رخ می دهد.
امروزه استفاده از پروتکل امن HTTPS دیگر یک مزیت نیست، بلکه یک الزام قطعی برای بقا در دنیای وب، جلب اعتماد مشتریان و کسب رتبه در موتورهای جستجو است. اما گواهینامه SSL دقیقاً چگونه کار می کند؟ چرا مدل های مختلفی از آن وجود دارد و چگونه می توان خطاهای پس از نصب آن را روی هاست لینوکس برطرف کرد؟
در این مقاله جامع، با تکیه بر مستندات امنیتی کلودفلر (Cloudflare)، به بررسی دقیق ماهیت SSL، تفاوت گواهینامه های SSL ( شامل DV، OV و EV)، رفع ارورهای رایج مانند Mixed Content و در نهایت راهنمای دریافت SSL رایگان می پردازیم.
بر اساس تعریف رسمی شرکت کلودفلر، گواهینامه SSL (Secure Sockets Layer) که امروزه نسخه پیشرفته تر آن یعنی TLS (Transport Layer Security) استفاده می شود، یک فایل داده است که در سرور مبدا وب سایت شما میزبانی می شود. این فایل، امکان رمزنگاری (Encryption) ارتباطات اینترنتی را فراهم می کند.
به زبان ساده تر، SSL یک لایه امنیتی است که اطلاعات رد و بدل شده بین مرورگر کاربر و سرور سایت (مانند رمزهای عبور، اطلاعات کارت بانکی و ایمیل ها) را به کدهای غیرقابل خواندن تبدیل می کند تا هکرها در مسیر انتقال نتوانند آن ها را سرقت کنند.
یک فایل SSL شامل اطلاعات مهم زیر است:
کلودفلر سیستم رمزنگاری SSL را به این شکل توضیح می دهد: گواهینامه ها از یک جفت کلید عمومی (Public Key) و کلید خصوصی (Private Key) استفاده می کنند که رشته های طولانی از کاراکترها هستند. مرورگر کاربر از طریق گواهینامه، کلید عمومی را دریافت می کند تا داده ها را قفل کند. این داده های قفل شده تنها و تنها توسط کلید خصوصی که مخفیانه و در کمال امنیت روی هاست لینوکس شما نگهداری می شود، قابل باز شدن (رمزگشایی) هستند.


مراجع صدور گواهینامه (Certificate Authorities یا CA) که سازمان های معتبر و شخص ثالث هستند، گواهینامه های SSL را بر اساس میزان احراز هویت درخواست دهنده، به ۳ دسته اصلی تقسیم می کنند:
این پایین ترین سطح احراز هویت است. CA در این حالت فقط بررسی می کند که آیا شما کنترل و مالکیت دامنه (Domain) مدنظر را در اختیار دارید یا خیر. صدور آن معمولاً خودکار است و در چند دقیقه انجام می شود.
در این نوع، علاوه بر مالکیت دامنه، شرکت صادرکننده وجود فیزیکی و قانونی سازمان یا شرکت شما را نیز بررسی می کند (نیاز به ارسال مدارک ثبت شرکت و تایید تلفنی دارد). صدور آن چند روز زمان می برد. با کلیک روی قفل کنار آدرس سایت، نام شرکت شما به کاربران نمایش داده می شود.
بالاترین و سخت گیرانه ترین سطح امنیت و احراز هویت است. مدارک شرکت به صورت جامع و دقیق توسط مراجع بین المللی بررسی می شود. در گذشته این گواهینامه باعث سبز شدن نوار آدرس مرورگر می شد (که امروزه به نمایش نام شرکت در بخش Certificate خلاصه شده است. این گواهینامه بالاترین سطح اعتماد را به کاربر القا می کند.
آیا می توانیم خودمان گواهینامه بسازیم؟ بله! از نظر فنی، هر کسی می تواند یک جفت کلید عمومی/خصوصی ایجاد کرده و اطلاعات سایت خود را در آن قرار دهد که به آن گواهینامه خودامضا (Self-Signed) می گویند.
اما مشکل کجاست؟ همان طور که کلودفلر اشاره می کند، در گواهینامه های خودامضا هیچ سازمان معتبری (CA) هویت شما را تایید نکرده است. بنابراین، مرورگرها (مانند کروم یا فایرفاکس) به این گواهینامه اعتماد نمی کنند و به جای نمایش قفل سبز، یک صفحه هشدار بزرگ قرمز رنگ به کاربران نشان می دهند و حتی ممکن است دسترسی به سایت را کاملاً مسدود کنند.

یکی از رایج ترین مشکلاتی که وب مسترها پس از نصب SSL با آن مواجه می شوند، خطای محتوای مختلط (Mixed Content) است.
این خطا زمانی رخ می دهد که سایت شما با موفقیت به HTTPS منتقل شده است، اما هنوز برخی از منابع صفحه (مانند فایل های عکس، فونت ها، CSS یا کدهای جاوا اسکریپت) از طریق آدرس های قدیمی HTTP لود می شوند. در این حالت، مرورگر سایت شما را کاملاً امن نمی داند و قفل امنیتی به درستی نمایش داده نمی شود.

اگر سایت شما وردپرسی است یا روی هاست لینوکس میزبانی می شود، با ۳ روش زیر می توانید این مشکل را برطرف کنید:
روش اول: استفاده از افزونه های وردپرس (سریع ترین راه) اگر از وردپرس استفاده می کنید، نصب و فعال سازی افزونه رایگان Really Simple SSL به صورت خودکار تمام لینک های HTTP سایت شما را در لحظه بارگذاری به HTTPS تبدیل کرده و مشکل را حل می کند.
روش دوم: اصلاح از طریق فایل .htaccess شما می توانید با اضافه کردن چند خط کد به فایل .htaccess در روت هاست لینوکس خود، تمام ترافیک و فایل های سایت را به اجبار روی HTTPS ریدایرکت کنید (برای یادگیری کامل نحوه کار با این فایل، به مقاله آموزش جامع فایل htaccess مراجعه کنید ) :
<IfModule mod_rewrite.c>
RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTPS} off
RewriteRule ^(.*)$ https://%{HTTP_HOST}%{REQUEST_URI} [L,R=301]
</IfModule>
روش سوم: تغییر دستی در دیتابیس (Search & Replace) گاهی لینک عکس ها در مقالات قدیمی شما با http ذخیره شده اند. با استفاده از افزونه هایی مانند Better Search Replace در وردپرس، می توانید آدرس http://yourdomain.com را جستجو کرده و با https://yourdomain.com در کل دیتابیس جایگزین کنید.
تهیه گواهینامه های سازمانی (OV و EV) نیازمند پرداخت هزینه سالانه و ارسال مدارک شرکتی و ترجمه شده هستند. اما برای اکثر سایت ها، فروشگاه های نوپا و وبلاگ ها، گواهینامه DV کفایت می کند.
خبر خوب این است که دریافت گواهینامه DV کاملاً رایگان است! کلودفلر اولین شرکتی بود که در سال ۲۰۱۴ با هدف ایمن تر کردن اینترنت، طرح SSL رایگان جهانی (Universal SSL) را راه اندازی کرد.
امروزه، شرکت های هاستینگ معتبر این سیستم را به صورت پیش فرض درون سرویس های خود قرار داده اند. در راست چین کلود، نیازی نیست درگیر تنظیمات پیچیده کلیدهای عمومی و خصوصی شوید؛ تمامی سرویس های میزبانی و هاست لینوکس ما، مجهز به سیستم AutoSSL (مانند Let’s Encrypt) هستند. این یعنی به محض اتصال دامنه به هاست، گواهینامه SSL معتبر شما به صورت کاملاً رایگان و خودکار صادر، نصب و تمدید می شود.
داشتن گواهینامه SSL پایه ترین سطح از امنیت و اعتمادسازی در دنیای آنلاین امروز است. خواه یک وبلاگ ساده داشته باشید یا یک کسب وکار عظیم، ارتباط رمزنگاری شده برای محافظت از داده های کاربران و جلب رضایت الگوریتم های سئوی گوگل ضروری است.
اگر می خواهید دردسرهای نصب، تمدید و ارورهای مربوط به SSL را فراموش کنید و سایت خود را بر روی یک بستر امن لینوکسی، پرسرعت و بهینه سازی شده راه اندازی کنید، همین حالا به صفحه خدمات ما سر بزنید. با کلیک بر روی دکمه زیر، سرویس میزبانی خود را انتخاب کنید و از امنیت بی وقفه لذت ببرید:
از نظر قدرت رمزنگاری (۲۵۶ بیتی)، هیچ تفاوتی بین گواهینامه رایگان (DV) و پولی (OV/EV) وجود ندارد. تفاوت تنها در سطح احراز هویت شرکت شما، نمایش نام برند و میزان بیمه پرداختی توسط شرکت صادرکننده در صورت هک شدن است.
خیر. در واقع با پروتکل های جدید شبکه مانند HTTP/2 و HTTP/3 که تنها در بستر اتصالات امن (HTTPS) کار می کنند، سایت هایی که SSL دارند بسیار سریع تر از سایت های بدون گواهینامه (HTTP) بارگذاری می شوند.
این مشکل معمولاً به دلیل ریدایرکت های اشتباه در فایل .htaccess (حلقه ریدایرکت بی نهایت) یا وجود ارور Mixed Content رخ می دهد. تنظیم مجدد ریدایرکت ۳۰۱ از http به https و اصلاح لینک های قالب، این مشکل را در هاست لینوکس حل می کند.