آیا تا به حال به این فکر کرده اید که وقتی نام یک وب سایت را در مرورگر خود تایپ می کنید، دقیقاً چه اتفاقی می افتد که صفحه سایت در چند ثانیه روی نمایشگر شما ظاهر می شود؟ راز این سرعت و دقت در سیستمی به نام DNS نهفته است.
برای صاحبان سایت و مدیران کسب وکارهای آنلاین، درک اینکه DNS چیست و چگونه کار می کند، یک مهارت پایه ای و ضروری است. در این راهنمای کامل DNS برای صاحبان سایت، مفاهیم فنی را به زبان ساده و با مثال های کاربردی بررسی می کنیم تا دقیقاً بدانید پشت صحنه آدرس وب سایت شما چه می گذرد.
به زبان ساده، سیستم نام دامنه (Domain Name System) یا همان DNS، دفترچه تلفن اینترنت است.
انسان ها برای دسترسی به اطلاعات آنلاین از نام های قابل فهم یا دامنه (مانند google.com یا example.com) استفاده می کنند. اما مرورگرهای وب و کامپیوترها با یکدیگر از طریق اعداد ارتباط برقرار می کنند که به آن آدرس آی پی (IP Address) می گویند.
وظیفه اصلی DNS، ترجمه نام دامنه به آدرس IP است تا مرورگر بتواند منابع اینترنتی را پیدا کرده و بارگذاری کند.
هر دستگاهی که به اینترنت متصل است، یک آدرس IP منحصر به فرد دارد (مثلاً 192.168.1.1 در نسخه IPv4 یا رشته های طولانی تر در نسخه IPv6). سرورهای DNS نیاز انسان به حفظ کردن این اعداد پیچیده را از بین می برند.
فرآیند وضوح یا رزولوشن (DNS Resolution) شامل تبدیل نام میزبان (Hostname) به یک آدرس IP قابل فهم برای کامپیوتر است. این فرآیند دقیقاً شبیه به این است که شما نام یک شخص را در دفترچه تلفن جستجو کنید تا شماره او را بیابید.
برای درک بهتر این مسیر، باید با ۴ سرور اصلی که در بارگذاری یک صفحه وب نقش دارند آشنا شویم. تصور کنید در یک کتابخانه بزرگ به دنبال یک کتاب خاص هستید:
این سرور شبیه به کتابدار است. مرورگر شما از این سرور می خواهد که اطلاعات سایت را پیدا کند. کتابدار (Recursor) مسئولیت دارد تا با پرس وجو از بخش های مختلف، آدرس دقیق را برای شما پیدا کند.
این سرور اولین گام در ترجمه نام دامنه است. می توانید آن را مانند فهرست اصلی کتابخانه در نظر بگیرید که شما را به سمت قفسه های مربوطه راهنمایی می کند.
این سرور مانند یک قفسه خاص از کتاب ها است. TLD بخش انتهایی نام سایت شماست (مانند .com یا .ir). این سرور اطلاعات مربوط به تمام دامنه هایی که با آن پسوند ثبت شده اند را در خود دارد.
این ایستگاه آخر است! می توانید آن را مانند یک دیکشنری در قفسه کتاب ها بدانید که نام دقیق را به تعریف آن (آدرس IP) ترجمه می کند. اگر این سرور آدرس IP را داشته باشد، آن را به کتابدار (Recursor) برمی گرداند تا به مرورگر شما تحویل داده شود.
وقتی شما نام یک سایت را جستجو می کنید، در کسری از ثانیه ۸ مرحله زیر در پشت صحنه طی می شود:
پس از این ۸ مرحله، مرورگر شما مستقیماً با سرور سایت ارتباط برقرار کرده (درخواست HTTP) و صفحه وب را برای شما نمایش می دهد.
در فرآیند جستجوی DNS از ۳ نوع پرس وجو استفاده می شود تا مسیر یافتن آدرس سایت کوتاه تر شود:
هدف از سیستم کَش (Cache)، ذخیره موقت داده ها در مکانی نزدیک تر به کاربر است تا سرعت بارگذاری سایت افزایش و مصرف پهنای باند کاهش یابد. این ذخیره سازی در دو سطح اصلی انجام می شود:
مرورگرهای مدرن مانند کروم، آدرس های DNS را برای مدت مشخصی در خود ذخیره می کنند. وقتی شما سایتی را باز می کنید، مرورگر ابتدا حافظه پنهان خود را چک می کند تا نیازی به طی کردن مراحل طولانی جستجوی DNS نباشد. (در کروم می توانید وضعیت کش را در آدرس chrome://net-internals/#dns مشاهده کنید).
اگر مرورگر آدرس را نداشته باشد، سیستم عامل کامپیوتر (از طریق ابزاری به نام Stub Resolver) حافظه محلی خود را بررسی می کند. اگر باز هم آدرس پیدا نشد، درخواست به ارائه دهنده اینترنت (ISP) شما ارسال می شود.
به عنوان صاحب یک وب سایت، درک اینکه ساختار DNS چیست به شما کمک می کند تا در زمان بروز خطاهای اتصال، تغییر هاست یا تنظیمات ایمیل شرکتی، تصمیمات درستی بگیرید و مشکلات سایت خود را سریع تر ریشه یابی کنید.
همه چیز در دنیای وب از یک نام شروع می شود. برای اینکه شما هم وارد این چرخه شوید و کاربران بتوانند از طریق سیستم DNS به کسب وکار شما دسترسی پیدا کنند، اولین قدم خرید دامنه است. انتخاب یک نام مناسب و ثبت آن، کلید اصلی ورود به دنیای دیجیتال و معرفی برند شما به سیستم یکپارچه اینترنت جهانی است.
